Pomagamy |
|
|
Publikacje: |
Krystyna Przyczynek, luty 2002, Brzozowska Gazeta Powiatowa
Co to jest dysleksja?
Jednym z istotnych problemów współczesnej pedagogiki są specyficzne trudności w uczeniu się dzieci w wieku wczesnoszkolnym. Pomimo przeciętnej lub wyższej niż przeciętna inteligencji nie są one w stanie sprostać wymogom szkolnym i już od pierwszych dni nauki mają poważne trudności w opanowaniu umiejętności czytania i pisania.
Dla określania tych trudności używa się pojęć dysleksja, dysgrafia, dysortografia.
Dysleksja to trudności w nabywaniu umiejętności czytania; dysgrafia - wskaźnikiem jej jest niski poziom graficznej strony pisma; dysortografia natomiast to niemożność poprawnej pisowni pod względem ortograficznym.
Spośród wielu przyczyn tego typu trudności należy zwrócić uwagę na zaburzenia funkcji językowych, spostrzegania wzrokowego, ruchowego, słuchowego oraz ich współdziałania w procesie czytania i pisania. Zaniedbanie środowiskowe i dydaktyczne w znacznej mierze przyczynia się do niepowodzeń szkolnych dziecka.
U podłoża dysleksji leży dziedziczność, mikrouszkodzenia lub niedorozwój centralnego układu nerwowego z okresu wczesnej ciąży, porodu, wczesnych miesięcy życia.
Pierwsze objawy tego typu zaburzeń można zaobserwować u dziecka 3-5 letniego.
Trudności z utrzymaniem równowagi, mniejsza koordynacja ruchów, unikanie zabaw ruchowych, opóźniony rozwój mowy, niski poziom prac rysunkowych, czy też wręcz niechęć do tego typu prac są symptomami, których nie należy lekceważyć. Konsultacja z lekarzem - pediatrą, neurologiem dziecięcym, psychologiem czy pedagogiem pozwoli na zdiagnozowanie problemu i podjęcie kroków w kierunku usprawniania zaburzonych funkcji.
W klasie 0-1 trudności wynikające z uszkodzeń centralnego układu nerwowego, a sugerujące zaburzenia z grupy dyslektycznej manifestują się wadliwą wymową, trudnościami w zapamiętywaniu wierszyków, trudnościami w wyodrębnieniu zdań w tekście, wyrazów w zdaniu, sylab w wyrazach i głoskowaniu (analiza i synteza słuchowa słowa). Niechęć do rysowania, odwzorowania, nieprawidłowy dobór linii mogą sugerować zaburzoną sprawność analizatora wzrokowego, a także sprawność manualną ręki.
W dalszych latach nauki dzieci te mają trudności w zapamiętywaniu nazw, nazwisk, przekręcaniem wyrazów. Prawidłowa artykulacja nazw dłuższych, złożonych nastręcza im wiele trudności. W pisaniu obserwuje się tzw. "gubienie liter", przestawianie ich kolejności, błędy ortograficzne, gramatyczne, interpunkcyjne. Niski poziom graficznej strony pisma dodatkowo zniechęca do pracy w tym zakresie.
Równolegle z trudnościami w pisaniu idą trudności z czytaniem. Dziecko nie lubi czytać, dlatego że nie umie, a nie umie, bo nie lubi czytać. Tworzy się błędny krąg niemocy, który jak najszybciej należy przerwać. Zasada stopniowania trudności "od rzeczy łatwiejszych do trudniejszych" oddaje nam tu nieocenione usługi. Cienka kolorowa książeczka z wieloma ilustracjami, krótkie teksty pisane dużą czcionką, wyrazy proste i łatwe pozwolą dziecku uwierzyć w siebie, udowodnić, że problem czytania jest do pokonania. Wspólna wyprawa do biblioteki może również zachęcić dziecko do zajęć z książką. Choć z wiekiem trudności w czytaniu zmniejszają się, to pozostałością są błędy ortograficzne w pisaniu. Przy dobrej znajomości zasad poprawnej pisowni występuje brak czujności ortograficznej i ten sam wyraz może być napisany raz poprawnie, raz błędnie. Pisanie zgodne z wymogami reguł ortograficznych wydaje się zadaniem prostym, ale - podobnie jak każde proste zadanie, któremu nie potrafisz sprostać - może stać się źródłem wielu kłopotów i wstydu. Osoby, które nie radzą sobie z ortografią nie są bynajmniej mniej zdolne.
W myśl neurolingwistycznej strategii pisowni korzystają oni z niewłaściwej części mózgu. Żeby właściwie zapisać dane słowo, należy odwołać się do tej części umysłu, w której są obrazy słów. Poprawne napisanie danego wyrazu opiera się na zaktywizowaniu tej części, która jest odpowiedzialna za wyobrażenia odtwórcze, a wskaźnikiem jest ruch gałek ocznych.
Kiedy już zautomatyzowany zostanie proces odwoływania się do zapamiętanych wyobrażeń wyrazów, poprawność ortograficzna trwać będzie tak długo, jak długo zechce się nam czytać książki.
Bowiem prawdą jest, że aby wytworzyło się wyobrażenie obrazu wyrazu, trzeba go najpierw zobaczyć.
|
|
Imieniny |
Dziś świętujemy imieniny: Kryspiny, Norberta, Sabiny. Wszystkiego najlepszego!
|
Kalendarz |
| Pn | Wt | Sr | Cz |
Pt | So | Nd | | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | | 21 | 22 | 23 | 24 | 25 | 26 | 27 | | 28 | 29 | 30 | 31 |
|
|
