Publikacje:

Józefa Rzepka, czerwiec 2003, Wiadomości Brzozowskie
Zrozumieć dziecko

     Zanim się pojawiłaś
     często zastanawialiśmy się,
     jak sobie damy radę z dzieckiem
     czy będzie kapryśną, "falbankową" córeczką,
     czy przysadzistym, radosnym dzieckiem?
     Czy będzie miała zdolności przywódcze,
     czy wiele ciepła i troski w sobie?
     A może i jedno, i drugie?
     Cokolwiek sobie wyobraziliśmy, stało się inaczej.
     Otrzymaliśmy jedyną w swoim rodzaju,
     zupełnie nową, całkowicie zagadkową,
     nieprzewidywalną, zachwycającą - ciebie
     (P. Brown - Kochanej córce).

Dziecko jest darem i zadaniem dla rodziców. Każde jest inne i nosi w sobie niepowtarzalne cechy, a każda rodzina jest swoistym światem pełnym specyficznych sytuacji i trudności. Świat dziecka - to jego rodzice, rodzeństwo, jego potrzeby, marzenia, sny, lęki, łzy szczęścia i dziecięce tragedie...

Dzieci przewyższają nas wrażliwością, szczerością swych reakcji, świeżością wrażeń i wielką dynamiką. Wszystko przeżywają mocniej niż ludzie dorośli. Każda ich czynność jest jakby wyolbrzymiona - krzyczą, skaczą, głośno płaczą i śmieją się. Od najmłodszych lat dzieci odczuwają różne potrzeby: szacunku, uznania, miłości, naszego zainteresowania i przede wszystkim poczucia bezpieczeństwa, co jest warunkiem harmonijnego rozwoju. Dziecko, podobnie jak człowiek dorosły, ma poczucie własnej godności i honor. Domaga się, by je traktować poważnie i z szacunkiem, by je uważnie słuchać. Chce mieć pewność, że jego zwierzenia nie będą wyśmiane.

Żyjemy w zawrotnym tempie, w pogoni za dostatnim jutrem, nie zauważając rzeczy najcenniejszych. Często dzieci wyrastają na poboczu naszych dróg. I nagle zauważamy, że obok nas wyrósł człowiek, którego nie znamy i nie rozumiemy, z którym nie potrafimy nawiązać bliskiego kontaktu, bo jest dla nas kimś obcym. Wśród szybko płynących dni zabrakło czasu, by poznać swoje dziecko, by zwyczajnie z nim być. W takich sytuacjach rozgoryczeni rodzice albo uciekają się do surowych kar, albo okazują dzieciom przesadną pobłażliwość, zasypując je podarunkami. Ani jedna, ani druga postawa nie jest dobra i nie zastąpi codziennego, życzliwego obcowania, wspólnego dorastania. Dziecko nie potrzebuje drogich zabawek, ono potrzebuje rodziców, w nich chce mieć towarzysza swoich zabaw i doświadczeń oraz powiernika. Poznać i zrozumieć dziecko można poprzez bycie z nim, poprzez obserwację jego reakcji w przeróżnych sytuacjach, przez uważne słuchanie jego wypowiedzi i przyglądanie się jego wytworom. Dobra znajomość dziecka jest warunkiem skutecznego oddziaływania wychowawczego. One wyczuwają nasze niepokoje i oczekiwania wobec nich, odpowiednio je interpretują i reaguj a na nie w sposób nie zawsze dla nas zrozumiały. Niekiedy dopiero zniżenie się do ich poziomu może nam ułatwić zrozumienie ich zachowań.

Dziecko do prawidłowego rozwoju potrzebuje miłości i ma do niej niezaprzeczalne prawo. Pozbawione serdecznej więzi z rodziną, zwłaszcza z matką dzieci często wyrastają na ludzi niezdolnych do nawiązania trwałych związków uczuciowych, może się u nich rozwinąć rodzaj kalectwa uczuciowego tzw. choroba sieroca. Dziecko musi czuć, że obok siebie ma bliskich, życzliwych ludzi. A tak niewiele potrzeba. Wystarczy okazać mu zrozumienie, serdeczność, uznanie, wysłuchać jego zmartwień i problemów.

"...Twoje dzieci mają w zasadzie chleb dla ciała i dla umysłu, ale bardziej jeszcze niż chleb potrzebne im jest twoje życzliwe spojrzenie, uśmiech, głos, twoja myśl i obietnica. Chciałyby odczuć, że znalazły w tobie i w domu ten ton, który nadaje sens i cel ich życia. Odczuwają potrzebę mówienia do kogoś, kto ich słucha, pisania do kogoś, kto odpowie, czują potrzebę tworzenia rzeczy pożytecznych i pięknych, stanowiących ekspresję tego wszystkiego, co noszą w sobie w nadmiarze hojności i szlachetności". (Celestyn Freinet, "Chleb i róże")

Imieniny

Dziś świętujemy imieniny: Kryspiny, Norberta, Sabiny. Wszystkiego najlepszego!

Godzina

Kalendarz

Pn	Wt	Sr	Cz	Pt	So	Nd
	1	2	3	4	5	6
7	8	9	10	11	12	13
14	15	16	17	18	19	20
21	22	23	24	25	26	27
28	29	30	31