Publikacje:

Józefa Rzepka, wrzesień 1995, Wiadomości Brzozowskie
O dojrzałości szkolnej dziecka

Wiele matek z ogromną nadzieją i obawą wprowadziło po raz pierwszy swoje dzieci w szkolne mury, stawiając sobie różnorakie pytania: kim będzie moje dziecko, czy podoła obowiązkom, co z niego wyrośnie...

Rozpoczyna się kariera szkolna. Na dziecko patrzy się przede wszystkim przez pryzmat jego przyszłych stopni z czytania, pisania, matematyki. Tymczasem obowiązki szkolne są różnorodne, a na wyniki w nauce wpływa wiele czynników wzajemnie ze sobą powiązanych. Obowiązki ucznia można podzielić na dwie zasadnicze grupy. Pierwsza z nich dotyczy nauki szkolnej, druga zaś - przestrzegania określonej dyscypliny, wymagań i przepisów porządkowych, współżycia i zachowania się w klasie. Owym obowiązkom może sprostać dziecko, które osiągnęło tzw. dojrzałość szkolną. Przygotowanie do szkoły polega na wytworzeniu zespołu umiejętności i przyzwyczajeń, a także takich cech charakteru, które będą przydatne w karierze szkolnej. Jest to więc wszechstronny rozwój osobowości dziecka pod względem fizycznym, umysłowym i społeczno-emocjonalnym.

Rozwój fizyczny jest istotny z tego względu, że uczeń zdrowy, silny, dobrze zbudowany, właściwie odżywiony mniej się męczy siedzeniem w ławce, drogą do szkoły, jak również wykonywaniem różnych prac. Mniej choruje, jest pogodny i aktywny w zajęciach. W trosce o zdrowie dziecka należy zapewnić mu prawidłowe żywienie oraz racjonalny plan dnia, w którym będzie czas na zabawę, ruch, udział w pracach domowych i określoną ilość snu.

Poziom rozwoju umysłowego przyszłego ucznia, to przede wszystkim, pewien zasób wiedzy o świecie i otoczeniu, a także dobra spostrzegawczość, umiejętność myślenia i wypowiadania się. Dziecko 6, 7-letnie myśli głównie w sposób konkretno-obrazowy. Stąd, aby mogło dokonywać operacji myślowych, musi mieć kontakt z rzeczami, modelami i obrazkami. Czynności wykonywane na konkretach stają się później przedmiotem jego wyobrażeń i myśli. Rozwój mowy i myślenia jest ze sobą wzajemnie powiązany, gdyż mowa jest narzędziem myślenia i wskazuje na poziom rozwoju umysłowego. O rozwoju intelektualnym dziecka świadczą także jego rysunki i sposób rysowania (na ile rysunek jest bogaty pod względem treści i kolorystyki).

Dojrzałość szkolna to także umiejętność koncentrowania uwagi przez dłuższy czas na jednym zajęciu, doprowadzanie danej czynności do końca, to również rozbudzona ciekawość poznawcza.

O dojrzałości emocjonalnej można mówić wówczas, gdy dziecko cechuje pewna równowaga psychiczna, a reakcje jego są adekwatne do bodźca. Uczeń dojrzały emocjonalnie przeżywa i potrafi wyrazić uczucia wdzięczności, przyjaźni i życzliwości. Jest ambitny, wrażliwy na pochwały i nagany. Potrafi współdziałać z kolegami w nauce, zabawie i pracy, cieszyć się z osiągnięć całej grupy. Podjętą pracę doprowadza do końca, nie grymasi. Umie zrozumieć, że w klasie nie jest samo, że nauczyciel musi zajmować się wszystkimi dziećmi.

Stąd też na osiągnięcie pełnej dojrzałości szkolnej dziecka składa się ogół jego doświadczeń życiowych, zasób zdobytej wiedzy, umiejętności, pewne mechanizmy postępowania i postawy ukształtowane w ciągu kilku lat życia. Ideałem byłoby, aby wszystkie sfery osobowości były rozwinięte w harmonijny sposób. Niestety, często tak nie jest. Występują indywidualne różnice. Każde dziecko przyniosło ze sobą na świat zadatki wrodzone, żyje w innych warunkach, ma innych rodziców, kolegów, jest bardziej lub mniej aktywne, czy śmiałe. Oddziaływanie wychowawcze należy koncentrować na różnych dziedzinach, nawet wtedy, gdy dziecko rozwija się prawidłowo. W szóstym roku życia nasilajmy ćwiczenia zmierzające do rozwijania samodzielności dziecka. Uczmy je elementarnej organizacji pracy podejmowania pewnych decyzji, wytrwałości w pokonywaniu trudności, współżycia w grupie czy zachowania się na jezdni. Pobudzajmy do myślenia i poznawania otaczającej rzeczywistości, odpowiadajmy na każde zadane pytanie. Należy prowokować dziecko do samodzielnych wypowiedzi, zwracając przy tym uwagę, by wymowa była prawidłowa. W przypadkach koniecznych skorzystajmy z pomocy logopedy. Przygotowując przyszłego ucznia do nauki pisania, koniecznie trzeba usprawniać jego ręce i palce. Zachęcajmy do malowania, wycinania, modelowania, lepienia z plasteliny lub masy solnej, rzucania i chwytania (np. piłki), zapinania guzików, zawiązywania sznurowadeł itp. Stwarzajmy okazję do liczenia różnych przedmiotów. Czytanie utworów z literatury dziecięcej będzie wprowadzeniem dziecka w kulturę, w odległy świat baśni i fantazji, a także pomocą w odróżnianiu dobra od zła, co wpłynie na tworzenie się u niego systemu wartości. Jeśli dziecko polubi książkę, będzie chciało jak najszybciej nauczyć się samodzielnie czytać. Dziecko należy zachęcać do nauki szkolnej. Nie wolno go straszyć szkołą i przerażać trudnościami. Pójście do szkoły powinno ono traktować jako coś naturalnego, a nawet jako awans życiowy.

Imieniny

Dziś świętujemy imieniny: Kryspiny, Norberta, Sabiny. Wszystkiego najlepszego!

Godzina

Kalendarz

Pn	Wt	Sr	Cz	Pt	So	Nd
	1	2	3	4	5	6
7	8	9	10	11	12	13
14	15	16	17	18	19	20
21	22	23	24	25	26	27
28	29	30	31