Pomagamy |
|
|
Publikacje: |
Józefa Rzepka, październik 1998, Wiadomości Brzozowskie
Dorastanie
Kwiat, który się otwiera
nie czyni przy tym hałasu.
(W. Raabe)
Życie jest wędrówką, która zaczyna się od momentu zaistnienia i prowadzi do celu krok po kroku. Dorastanie - to wędrowanie ku dorosłości. Jest to wędrówka trudna, droga niepowtarzalna, nieuczęszczana dotąd przez nikogo. Jak niepowtarzalny jest i człowiek. Nikt na świecie nie przeżył naszego życia, które jest indywidualnym skarbem każdego z nas. Taternik, zanim wybierze się na szlak, godzinami studiuje przewodniki, uczy się teoretycznie każdego kroku. Stara się wszystko przewidzieć. Życie dorastającego człowieka to też wyprawa do nie zapisanych na mapie terenów.
Mylny, nieprzemyślany krok może zbyt wiele kosztować. Dlatego konieczne jest ciągłe poznawanie siebie. Nie wystarczy raz siebie "rozgryźć", ale konieczne jest codzienne badanie i poznawanie siebie, czyli samopoznawanie. Pozwoli to gromadzić coraz więcej wiadomości o cechach charakteru, o własnych dążeniach, pragnieniach i skłonnościach. Pamiętajmy: "Każdy człowiek ma jakieś dobre strony. Trzeba tylko przekartkować złe" (E. Junger). Warunek podstawowy - to akceptacja siebie. Trzeba zauważyć i pogodzić się z tym, jacy jesteśmy, jakie mamy zalety i wady. Nie zazdrościć wszystkiego innym (ktoś jest lepszy, ładniejszy, bogatszy, itp.). Należy zastanowić się nad ideałem, który może być potężną siłą organizującą wnętrze człowieka. Istnieje taka siła, która pomoże wyjść z chaosu, bezładu zewnętrznego i wewnętrznego. Tą siłą jest nasza odpowiedzialność i miłość do Tego, który wyznaczył nam życie jako zadanie.
Czas więc zacząć samowychowanie, czyli świadome kierowanie swoim postępowaniem. Trzeba zastanowić się i ustalić, które cechy w sobie rozwijać, jak się zachować w zmiennej rzeczywistości, a co może stać się przeszkodą na życiowym szlaku.
"Trzeba mieć wytrwałość i wiarę w siebie
Trzeba wierzyć,
Że człowiek jest do czegoś zdolny
i osiągnąć to za wszelką cenę".
(M. Skłodowska-Curie)
Trzeba odkrywać swe prawdziwe powołanie, dostrzegać innych i służyć im. Musi w człowieku powstać stała tendencja do przezwyciężania siebie, do miłości. Jest to ogromna szansa dla człowieka, bo:
"Gdybym mówił językami ludzi i aniołów,
a miłości bym nie miał,
Stałbym się jak miedź brzęcząca
albo cymbał brzmiący..." (św. Paweł).
Po tych refleksjach pora ustalić plan działania:
- Nie należy zrywać ani unikać kontaktu z rodzicami. Oni z pewnością wiedzą, co jest dobre dla młodego człowieka. Są tylko bardziej ostrożni i przewidujący, widzą dalej i szerzej.
- Starać się o prawidłowe układy z koleżankami i kolegami, zachowując przy tym swoją twarz. Nie szukać akceptacji za wszelką cenę, nawet, gdy koledzy tego oczekują (np. razem z nimi palić, pić, przeklinać, bo inaczej uznają, że nie pasujesz do nich).
- O wnętrzu człowieka świadczy jego wygląd zewnętrzny i sposób wyrażania się. Stąd też wszelkie wulgaryzmy i chuligańskie zachowania są zaprzeczeniem człowieczeństwa, niszczą cały jego urok.
- Warto zastanowić się, co chciałbym w życiu robić, kim być i uparcie dążyć do celu. Najważniejsze jednak, by być człowiekiem. Pamiętajmy, co powiedział W. Szekspir: "Najlepszych ludzi uformowało naprawianie własnych błędów".
|
|
Imieniny |
Dziś świętujemy imieniny: Kryspiny, Norberta, Sabiny. Wszystkiego najlepszego!
|
Kalendarz |
| Pn | Wt | Sr | Cz |
Pt | So | Nd | | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | | 21 | 22 | 23 | 24 | 25 | 26 | 27 | | 28 | 29 | 30 | 31 |
|
|
