Pomagamy |


|
|
Publikacje: |
Józefa Rzepka, czerwiec 1996, Wiadomości Brzozowskie
Ojciec
Mój tato
Mój tato jest najmądrzejszy
ze wszystkich ludzi.
Umie wszystko zrobić
i wszystko naprawić.
Umie odpowiedzieć
na wszystkie moje pytania.
l wcale się nie gniewa,
gdy mi się coś nie uda.
Kocham bardzo mojego tatusia
i mama też go kocha.
(Julek, 7 lat)
Rozwój osobowości dziecka w rodzinie dokonuje się za sprawą wychowania go przez matkę i ojca.
Profesor W. Fijałkowski, twórca Szkoły Rodzenia w Polsce, mówi o "małżonkach w ciąży", aby podkreślić, jak ważna jest obecność ojca i jego miłość dla rozwoju dziecka jeszcze przed urodzeniem. Dzięki obecności ojca, dziecko od razu po urodzeniu wchodzi w grupę społeczną, w której każdy zależy jakoś od każdego, a także każdy zależy od związków między pozostałymi.
Już w grupie trzyosobowej układ relacji jest bardzo skomplikowany. To czy rodzice kochają się i współdziałają ze sobą, czy są sobie wierni, ma dla dziecka zasadnicze znaczenie. Niektórzy psychologowie podkreślają, że aby ojciec stał się osobą znaczącą w życiu małego dziecka, musi go cechować duża ilość i jakość interakcji z dzieckiem. W dawnych opowiadaniach Starożytnego Wschodu miłość matki była porównywana do ziemi, zaś miłość ojca do słońca, które ogrzewając ziemię decyduje o wydaniu przez nią plonów. Ojciec jest potrzebny w życiu dziecka dla jego prawidłowego rozwoju i pobudzania jego aktywności. Być ojcem, to od początku umieszczać dziecko we właściwym kontekście społecznym, stawiającym większe wymagania, niż kontakt z jedną tylko kochającą osobą. Dziecku potrzebny jest wzorzec mężczyzny. Żeby weszło ono w świat normalny i rzeczywisty, musi to być świat dwupłciowy. W pewnych sytuacjach babcia, ciocia, czy inna kobieta może zastąpić matkę, ale nie może zastąpić ojca. Po prostu dlatego, że jest on mężczyzną. Inna jest czułość matki i ojca, inna stanowczość kobiety i mężczyzny. Dziecko musi siebie w trakcie rozwoju określić, zidentyfikować swoją płeć. Jest to możliwe dzięki codziennym kontaktom z ojcem. Identyfikacja płci u chłopców dokonuje się poprzez naśladowanie, natomiast u dziewcząt poprzez różnicowanie. Chłopcy identyfikują się szczególnie mocno i w pełny sposób z ojcem kochającym, serdecznym i "wszechmocnym", o ile ta moc jest dla dziecka dobroczynna. Ojciec umożliwia więc dziecku określenie swojej płci i roli w życiu, pomaga zaakceptować siebie, uczy pełnienia w przyszłości roli męża i ojca. Obraz ojca ma decydujący wpływ na szczęśliwe małżeństwo albo życie samotne. Rola ojca łączy się z pewnymi wymaganiami. To nie znaczy, że matka kocha, a ojciec wymaga. Matka też stawia żądania, ale rolą matki jest przede wszystkim przyjmowanie dziecka - jakiekolwiek by było. Ojciec też przyjmuje dziecko, by dać mu szansę rozwoju i usamodzielniania się. Równocześnie swoją obecnością "podnosi poprzeczkę" stawiając wymagania dotyczące funkcjonowania w rodzinie i w społeczeństwie. Ojciec podprowadza pod coraz trudniejsze zadania umożliwiając ich realizację przez stałą życzliwość i bliskość. Bycie ojcem nie może jednak polegać tylko na wydawaniu poleceń i krzyku. Żeby pełnić tę rolę, trzeba samemu być dojrzałym i posiadać autorytet dzięki własnej wartości. Życzliwa obecność ojca ułatwia usamodzielnianie się dziecka. Dopiero w życiu dorosłym rozumiemy i doceniamy, ile wzięliśmy z ojca i co mu zawdzięczamy. To, że był blisko, zawsze śpieszący z pomocą, że wymagał nie dla siebie, ale dla nas i nadal nam towarzyszy w codziennych zmaganiach.
"Ojciec zawsze był i jest dla mnie przykładem. Pomaga mamie w pracach domowych, dba o dom, o nią i o nas. Chciałabym w przyszłości naśladować cechy postępowania ojca: być zawsze wyrozumiałą, zdyscyplinowaną, pracowitą, solidarną w sprawach rodzinnych. Dobrze, że mam takiego ojca"... (Katarzyna, lat 17). "Ojciec potrafi pomagać przy załatwianiu wielu spraw, wiele z nich też planuje i inicjuje. W stosunku do nas jest wymagający i przestrzegający własnych postanowień, ale także tego, czego mama od nas wymaga. Jest jednocześnie wyrozumiały, troskliwy, cierpliwy i zapobiegliwy. Widzę, jak żywo interesuje się naszymi radościami i kłopotami. Jest człowiekiem, który potrafi drugie osoby podnieść na duchu, a to chyba dzięki swojemu usposobieniu i cechom charakteru. Podoba mi się u niego zaufanie, jakim obdarza wszystkich w domu, to, że troszczy się o naszą przyszłość, jest szczery, umie stworzyć ciepłą atmosferę w domu oraz zorganizować życie rodzinne. Tato jest jednocześnie człowiekiem wrażliwym, zaangażowanym w życie społeczne i ma pasję ciągłego pogłębiania swoich zainteresowań"... (Zenon, lat 18).
Wypowiedzi powyższe wskazują na postawę rozsądnej miłości ojców wobec dzieci i rodziny. Ojciec nie tylko jest w rodzinie, ale przy jego udziale coś się w niej dzieje i zmienia.
|
|
Imieniny |
Dziś świętujemy imieniny: Kryspiny, Norberta, Sabiny. Wszystkiego najlepszego!
|
Kalendarz |
| Pn | Wt | Sr | Cz |
Pt | So | Nd | | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | | 21 | 22 | 23 | 24 | 25 | 26 | 27 | | 28 | 29 | 30 | 31 |
|
|